WOPFU i IPET: od obserwacji do dobrego celu
Jak oddzielić fakt od interpretacji i budować cele, które można rzeczywiście obserwować.
Najbardziej użyteczna dokumentacja zaczyna się od opisu funkcjonowania, a nie od gotowej listy trudności. Dobrze zapisany cel łączy potrzebę ucznia, sytuację i możliwy do zauważenia postęp.
Zapisuj to, co można zaobserwować
Zamiast „uczeń jest nieuważny” zapisz: „podczas zadania dwuetapowego rozpoczyna pierwszy krok po przypomnieniu i potrzebuje ponownego wskazania kolejności”. Taki zapis pomaga zespołowi dobrać wsparcie.
- Kontekst sytuacji
- Rodzaj podpowiedzi
- Częstotliwość lub czas
Połącz zasób, potrzebę i wsparcie
Zasoby wskazują, na czym można budować. Potrzeba opisuje barierę, a wsparcie — co zrobi otoczenie. Unikaj przenoszenia całej odpowiedzialności za zmianę na ucznia.
Sprawdzaj postęp
Ustal, kto obserwuje, w jakich sytuacjach i po czym zespół pozna, że strategia działa. Jeśli postępu nie ma, najpierw oceń dopasowanie wsparcia i warunków, dopiero potem modyfikuj cel.